Two hidden Hearts

Anna

Black Mamba
Gorgon
Guardian to my world and my emotions

"I'm just trying to protect my sanity"

AKT I – "the Gorgon"

Jak nazwać maskę przybieraną na Stałym Lądzie? Wiele wyzwań czeka tam na odmieńca. I właśnie dlatego jednym z cieleń Juliet jest Anna – gorgona, której głównym celem jest ochrona jej samej w tym okrutnym, bezbarwnym świecie (L'Orchestra Cinematique – "Paint it Black"). Może się wydawać oschła, nieczuła i podła, ale można mi wierzyć – robi to wyłącznie, by przetrwać (Demi Lovato – "Still Alive"). Nie raz pozwalała włazić sobie na głowę i traciła przez to poczucie własnej wartości, nadzieję w ludzkość, a nawet część beztroski, której kiedyś miała na pęczki. Wężowe włosy trzymają wszystkich na dystans i nie pozwalają się zbliżyć (Madison Beer – "Effortlessly"). Tylko ci, którzy udowodnią swoją dobroć mają możliwość poznać to, co kryje się głębiej. Anna jest strażniczką Bezpiecznej Przystani – jedynego skrawka ziemi na Stałym Lądzie, gdzie podobni do niej mogą poczuć się jak w domu.

W tym czasie też Anna odnajduje w sobie siłę na poszukiwanie siebie, stawianie granic, walkę o przyszłość (Pastelle, XENEN – "Old Angels"). Wciąż próbuje przepracować niedawne wydarzenia: utratę drugiej połówki (Jeff Williams – "Nevermore"), porzucenie przez przyjaciółkę. Potrzebuje czasu, by zrozumieć, że wszystkie dziecięce marzenia przepadły i zaczęło się ciężkie, prawdziwe, przepełnione bólem życie (Janani K. Jha – "Library Card").

I wtedy zupełnie niespodziewanie, w życiu Anny pojawia się ktoś, kogo ta się zupełnie niespodziewała...

Wiele lat wcześniej Anna poznaje na Stałym Lądzie dziewczynę, która ma bardzo podobne zainteresowania. Jest ona bardziej jak znajoma i obydwie znają siebie tylko z widzenia oraz uczestniczenia w niektórych aktywnościach wspólnej grupy (Abbott, 2WEI – "Never Been Away").

Wiele zmienia się jednak po latach, gdy Anna zaprzyjaźnia się z nią bliżej, gdy przedstawia ją swoim przyjaciołom. Powoli również kwitnie między nimi uczucie (Tommee Profitt, Ruelle – "Follow Me"). Niczym spadająca gwiazda, Nik pojawia się w życiu władczyni Algamty i wywraca jej świat do góry nogami.



Mnemosyne

Gargoyle of Destruction

"I'm the villain in your superhero story"

AKT II – "the Villain"

Mnemozyne to reprezentacja całej destrukcyjnej natury królowej Systemu Algamta. Powstała z serca Luny i to ona odpowiada za powstanie Porcelanowego Pałacu (L'Orchestra Cinematique – "Moonlight Sonata"). Jej pojawienie się było następstwem obawy Juliet o własne działania, emocje i traktowanie innych (Ruelle – "Monsters Acoustic Version"). Uznała siebie za największe zagrożenie: dla wszystkich wokół i dla siebie samej. Okazało się wówczas iż posiada drugie serce. Wycięła więc je sobie i umieściła w wodach Fontanny Charona. Z serca wyrosły pnącza porcelanowego lilaka, które oplotły cały pałac (Audiomachine – "Most Ardently").

Pozbycie się obydwu serc i oddane ich w opiece Systemowi Algamta stało się przez to ostateczną próbą dla osoby, która spróbowałaby okiełznać dualistyczną naturę władczyni tego świata (Dramatic Violin – "Young and Beautiful"). Jednocześnie Mnemosyne triumfuje i wierzy, że pomimo swoich negatywnych cech, będzie potrafiła nauczyć się dobroci, nauczyć się szacunku, nauczyć się kochać na nowo (Madison Beer – "I Have Never Felt More Alive"). Nie czuje, że jej przemiana jest tak samo dewastująca jak panowanie Luny i wierzy, że Rosatopia potrzebuje teraz silnej, zdecydowanej ręki, by ruszyć naprzód.



Odelle

Storytelling fairy

"You can silence my mouth but you will never silence my thoughts"

AKT III – "Broken Mirror"

W tym samym czasie, sojusze zaczęły powoli upadać. Odelle próbowała zrozumieć ich źródło, ale na próżno – musiała pogodzić się z nową rolą, jaką miała pełnić (Madison Beer, Kim Petras – "VILLAIN"). To, jak się czuła z tego powodu całkowicie odbiegało od tego, jak postrzegała ją Nik. 
Mnemosyne dużo rozmawiała z Charonem o swoich uczuciach (Janani K. Jha – "Thanatos (End of Us)"). Nik stała się dla królowej ostoją spokoju, jej własną bezpieczną przystanią, gdy Bezpieczna Przystań coraz mniej przypominała to, czym miała być (Trella – "Creature Comforts"). 
Uczucie między dziewczynami kwitło i Juliet w końcu mogła poczuć, że trafiła w dobre ręce (Ruelle – "Daydream").


• CZĘŚĆ ZAKOŃCZONA •



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Trochę nieprzydatnych faktów o mnie:

Miraculous: London

Theatre Academy